บทกวีแห่งความเหงาสำหรับจิตใจยุคใหม่ – ไม่ใช่การไม่มีผู้คน แต่เป็นความรู้สึกขาดการเชื่อมต่อท่ามกลางฝูงชน บทกวีเหล่านี้สำรวจความหมายของการอยู่คนเดียวตอนตีสามเมื่อไม่มีอะไรผิดปกติแต่กลับรู้สึกขาดอะไรบางอย่าง เขียนขึ้นสำหรับช่วงเวลาที่เงียบสงบท่ามกลางช่วงเวลาที่วุ่นวาย