บทกวีเหล่านี้ไม่ได้เริ่มต้นจากการเป็นบทกวี
มันเริ่มจากความรู้สึกที่ฉันอธิบายไม่ได้ตอนตีสาม — แบบที่ใส่ในสเปรดชีตหรือแผนการเดินทางไม่ได้ ฉันเขียนถึงความเหงาที่ไม่เศร้า ความรักที่ไม่เรียบง่าย ค่ำคืนที่รู้สึกว่าเป็นของคนอื่น
ฉันคือมอร์แกน ฉันทำธุรกิจ เดินทาง ปรับปรุงสิ่งต่างๆ แต่บางครั้งคำศัพท์พวกนั้นก็ใช้ไม่ได้ นั่นคือตอนที่ฉันเขียน
นี่คือส่วนหนึ่งของจักรวาลมอร์แกนที่ไม่มีแผนกลยุทธ์ มันเป็นเพียงสิ่งที่เหลืออยู่